Speaker
Description
Col & cravate. Een driedelig pak met gilet en redingote in zwarte wol en (soms) een hoge hoed. Dat was het uniform van de heren van stand in de 19de eeuw. Maar achter dat gestrenge uiterlijk zat – soms – een schalkse attitude, ook bij Lambert Adolphe Quetelet en zijn vriendenkring(en).
Naast zijn diverse, drukke bezigheden was Quetelet ook gelinkt aan tal van cultureel-sociale verenigingen: Le Diner des Douze, Le Cercle Artistique et Littéraire, het Salon van het Kasteel van Gaasbeek, de internationale culturele ontmoetingen in ‘zijn’ Sterrenwacht en onrechtstreeks aan de maffe en enigmatische Société des Agathopèdes. Kunstenaars behoorden tot zijn familie en tot zijn vrienden. Dat was zeker het geval met Louis Ghémar, lithograaf, koninklijk fotograaf en bedenker van het Musée Fantaisiste, een pop-up museum met pastiches van eigentijdse doeken en de eerste wit schilderij van de geschiedenis.
Heeft Quetelet ook deelgenomen aan de snakerijen van die 19de eeuw? Tableaux, al dan niet vivants. Kierewiete wetenschappelijke bedenksels. Schimpscheuten. Pamfletten.
Verzonnen nieuws. Karikaturen… Spotprenten, die zijn er wel van zijn hand. Grappen in intieme kring en met een sneer naar de toenmalige actualiteit.
Want de 19de-eeuwse farcen waren meermaals een kritische, vrijdenkende commentaar op de maatschappij, op het politieke en culturele beleid, op de oorlogen en de gang van zaken… Zwans, vaak met een zweem van melancholie.
In die zin, met die zwans borduurde dit eigengereid duimelotlandje waarvan Quetelet een van de wetenschappelijke tenoren was, aan die kenschetsende surrealistische mentaliteit en humor.